De bonsailente van Rudy

Rudy Siedlecki

 

Rudy is de oprichter en eerste voorzitter van de afdeling in Kalmthout. Hij is ook vrijwilliger bij arboretum Kalmthout.

Een jaar lang hield hij zijn bezigheden in verband met bonsai bij. In de brede zin van het woord, ook het werk voor de club en de bonsai collectie van het arboretum dus.

Dit is geen van maand tot maand gids, wel een beschrijving van het bonsai leven zoals het is. Dat van Rudy uiteraard.

Maart

 

Zaterdag 1 maart

We zijn weeral aan de voorlaatste maand van dit dagboek begonnen. Tempus fugit.
Een oudere dame had in paniek naar het Arboretum gebeld met de melding dat haar “bonsai” al zijn blaadjes had verloren.

Ik verwachte een mismeesterde ficus te zien, maar neen het was een kleine Acer palmatum waar niets mis mee was.
Na het verpotten en een beetje goede raad kon ze tevreden naar huis. Haar dochter had misschien interesse in de club.

Maandag 3 maart

Samen met Jan en Michiel een paar zware bomen verpot. Dat had ik alleen nooit tot een goed einde kunnen brengen.

Woensdag 5 maart

De Junglans in m’n tuin is gestopt met bloeden.
De zon met uitdrogende wind doet de potten uitdrogen. Vandaag voor het eerst dit jaar een weinig water gegeven

Enkele stekjes van de Chamaeciparis hinoki sekka, die ik enkele maanden geleden in water zette, hebben (nog) geen wortels.
De delen van het loof dat onbedoeld onder water zat is zwart verrot. Als ik dit er af trek, blijven er wortelachtige witte draadjes aan de stam achter.
Toch maar in fijn substraat gezet, wie weet? Hoop doet leven.

Donderdag 6 maart

Mijn Crataegus x media “Paul’s scarlet” z’n bloemknoppen zijn aan het zwellen. Dat wordt weer een prachtig spektakel.
Onder het entpunt is een takje al helemaal in blad. Als die geen witte bloemen kreeg, dan zou ik nog niet eens geweten hebben dat hij daarboven geënt was.
Ik zet hem nu in de zon en verwissel hem met mijn Buxus; die gedijt beter in de schaduw.

Vrijdag 7 maart

Peter, nieuw in de club, ging na de middag een bonsai laten verpotten.
Tot mijn verbazing had hij een volwassen Alnus bij in een mooie Japanse pot. Mooie wortelvoet, goed bedraad ongeveer 60 cm hoog.
Hij had die vorig jaar gekocht van een particulier die hem zei dat hij dringend verpot moest worden.
Hij bleek hem voor de prijs van de pot gekocht te hebben, maar dacht dat hij er heel veel voor betaald had. Die gaat morgen in Lodder raar opkijken.

De verpotting was inderdaad héél dringend. Na hard labeur kwam hij eindelijk uit zijn pot los. Boven een centimeters dikke wortelmat zaten de drainageroosters.
Duidelijk een geval van vlug in een grotere pot zetten zonder ooit iets aan de wortels te hebben gedaan.
De draad was ook hier en daar ingegroeid en de achterzijde van de boom leek op sterven na dood.
Peter had hem tegen een muur staan en nooit verdraaid. Dat ging hij nu wel regelmatig doen.

Zondag 9 maart

Gisteren bij Lodder hebben onze (nieuwe) leden weer flink gekocht. Door de “nieuwe” kortingpolitiek was de opbrengst voor Arbor minder dan vorig jaar.
Geen nood er staat voldoende op de rekening om het enkele jaren uit te zingen.

Bij Guus heb ik vandaag een zaadje geplant om het misschien volgend jaar van mij over te nemen. Hij zei niet neen, maar ging er over nadenken.
Hij is de enige die nog nooit een Arbor activiteit heeft gemist. Hij zou er zelfs z’n Aldi voor sluiten zei hij. Het filiaal in Etten-Leur en niet in Roosendaal zoals ik dacht.
Dan zouden de Nederlanders wel in de meerderheid zijn in de stuurgroep. Het zij zo. Wie het er niet mee eens is moet zich maar kandidaat stellen.

Terug gewoon lid zijn van een bonsaiclub en rustig aan mijn boompjes kunnen werken; ik mis het wel.

Dinsdag 11 maart

De Acer palmatum, die ik vorige zondag met een boor-ent heb opgezadeld, is dringend aan verpotting toe. Samen met een vrijwillige medewerker er ingevlogen.
Volgens hem zet ik al mijn bomen te hoog in hun pot. Dat vind ik niet. Door ze iets hoger te zetten komt de wortelvoet beter tot zijn recht. En dat is toch de blikvanger van een oude boom.
Aangezien ik verantwoordelijk ben voor de collectie van het Arboretum en niet hij, zal het op mijn manier gebeuren. De vrijwilliger laat duidelijk merken dat het hem niet zint en bolt het af…
Mannen; ik moet er ook niets van hebben.

Vrijdag komen twee dames hun boom (laten) verpotten; één uit Wouwse Plantage en haar vrienden uit Kermt.
Bij Lodder heb ik het haar gevraagd of ze wel degelijk in Kermt woont en inderdaad, ze rijdt meer dan 100 km naar haar vriendin in Nederland om dan samen naar de club te komen.

Vrijdag 14 maart

Krista uit Kermt blijkt juriste te zijn en de Nederlandse Inge een kinderarts. Hopelijk heb ik geen van beiden ooit nodig in de club, maar het is toch een geruststelling dat we een arts in de zaal hebben.

Zaterdag 15 maart

Jammer maar helaas, mijn lievelingsboom, de Chamaeciparis hinoki sekka, (zie foto #1) heeft het blijkbaar begeven.
Aanvankelijk dacht ik dat de wintergrauwe kleur aan de vorst lag, maar nu zie ik dat het loof eerder verdort is.
Tegen beter weten in toch nog maar even laten staan. Ook al heb ik al doende ervaren dat hoop toch niet altijd doet leven.

Dinsdag 18 maart

Mijn Prunus mume “Beni Chidori” is uitgebloeid en zijn bladknoppen beginnen zich te ontplooien. Tijd om hem te verpotten.
De versteende wortelkluit, blijkbaar verstopt onder een mooi laagje Akadama, heeft onderaan enkel wat vermatte dunne wortels.
Geen twee, maar drie lagen drainageroostertjes los gepeuterd. In het verleden verpot zoals de bomma haar Sansevieria’s steeds in een grotere pot zette.
Van een gerenommeerde Italiaanse bonsaika, waarvan ik hem op de Trophy vorig jaar kocht, zou je toch beter verwachten.
Hij staat nu wel beeldig in het potje dat ik Carine Vermeulen liet maken (foto #2).

De Forsythia, waarover nu een blog op onze site staat, is weer uit zijn pot aan het kruipen. Die moet om de twee jaar verpot worden.
Toen ik hem tien jaar geleden van Huub over kocht stond hij in een potje van vijf centimeter lengte.
Huub gevraagd wanneer die moest verpot worden, antwoordde hij fluitend: “Zeker de eerste drie jaar niet”.
Enkele maanden later was hij drie centimeter uit z’n pot gegroeid en moest ik hem in volle zomer verpotten. Dat het een sterk beestje is leidt geen twijfel (de Forsythia ook).

Zondag 23 maart

Al gans de week geveld door een hardnekkige bronchitis heb ik vandaag de verpotworkshop aan Jan moeten overlaten.
Het sympathieke koppel Harry en Gerrie uit Nederland gingen een Acer en een Larix laten verpotten.
Het zal nog niet de laatste keer zijn dat ik een geplande Arbor activiteit aan iemand anders moet overlaten.

Maandag 24 maart

Jaren geleden kocht ik een mooi potje van Jean-Pierre Timmermans. Te mooi, zoals wel meer, belande het op mijn zolder.
Rond het roodbruine potje kronkelt een kunstig geboetseerde draak, waardoor elke poging om er een boompje in te plaatsen door die draak wordt verhinderd.
Tot vandaag.
Een jonge Buergerianum die nog in z’n trainingspot stond heeft een rare stam die horizontaal op de grond ligt om dan, in een hoek van 90° naar boven te groeien.
Zou het? Voorzichtig draai ik hem in het ronde potje en het wonder geschiet… De draak draait, als in een paringsdans rond de dikke knoestige wortelvoet. Een “match made in hell” (foto #3).

Donderdag 27 maart

Samen met Jan het buergerianumbos verpot. Het is één van de oudste aankopen van het Arboretum,
Een deel van het bos is met de jaren afgestorven door strenge vorst of droogte. En nu is de grootste boom ook nog afgestorven, door een beginnende mierennest blijkt nu.
Twee grote drietanden heb ik uit het plantencenter in de volle grond opgekweekt ter vervanging.

Zaailingen voor in de achtergrond waren nergens te vinden. Maar in het park zag ik een reusachtige Acer monspessulanum die zijn afgerond drietandig blad sterk gelijkt op de A. beurgerianum.
Twee jaar geleden, in de herfst, zaad genomen en gezaaid. Deze zaailingen, vorig jaar uitgeplant in aparte potjes, zijn vandaag geschikt om in de achtergrond van het bos te figureren.

Jan had thuis een degelijk rooster van bamboe gemaakt, Ik heb hem maar niet verteld dat een rooster bij een bestaand bos geen zin heeft. Dat heeft hij vandaag zelf vastgesteld (een discussie uitgespaard).
Zo’n rooster is enkel nuttig voor een nieuw bos; als je een tiental losse boompjes moet samenvoegen. Hij dacht het oude bos te kunnen ‘demonteren’ en in een andere schikking te kunnen ‘her monteren’.
Die onmogelijkheid had ik enkele jaren geleden, met scha en schande, al vastgesteld.

De twee grote vervangers en een tiental zaailingen blenden mooi met het bestaande bos. We zijn allebei tevreden over het resultaat.
De twee nieuwelingen hebben nog niet de fijne vertakkingen van de twintigjarige originelen, maar met wat snoeiwerk en hier en daar een bedrading komt het wel in orde.
Een straffe die het verschil tussen de Franse zaailingen en de oorspronkelijke drietanden opmerkt.
Onze dendrologen hier trappen er in, missie geslaagd.

Maandag 31 maart

De oudste Juniperus van het Arboretum heeft hier en daar last van een zwarte aanslag op het loof.
Het lijkt wel een soort roetdauw. Ik heb hem alvast in de volle zon gezet. Een UV-kuur zou kunnen helpen.
Misschien volgende week eens met gedoopte melk proberen. De rozenkweker in het Mechels Broek zou dit ook regelmatig doen.

April

Dinsdag 1 april

 De laatste dagboekmaand. De cirkel is bijna rond. Vorig jaar, op de dag van de arbeid, zijn we ermee gestart. Ik ga het nog missen.

Donderdag 3 april

 Na een uitzonderlijk natte winter is het nu al dagen zonnig met een uitdrogende noordoostenwind.

De satsuki’s schijnen dit jaar meer bloemknoppen te hebben dan vorige jaren. De Wisteria’s staan vol dikke bloemknoppen. Het dieet van fosfor en kalium bemesting hebben hun werk gedaan, stikstof hebben ze niet nodig dat maakt de “blauwe regen” zelf wel aan.

Mijn hortensia’s hebben eveneens dubbel zoveel bloemknoppen dan voorheen.

Zondag 6 april

 Ondanks de ronde van Vlaanderen waren er toch een dertigtal leden aanwezig op de eerste ‘Arbor trofee’. Meer kijkers dan deelnemers en zoals verwacht veel beloftevolle bomen in de aanbieding maar weinig of geen kanshebbers voor de tentoonstelling.

Het excuus: “Ja maar mijn bomen zijn te groot om mee te brengen” werd meermaals gehoord.

Ook Jerry, de winnaar, liet verstaan dat hij thuis nog uitzonderlijke exemplaren heeft staan , maar veel te groot en zwaar om te verplaatsen.

Maandag 7 april

 Vandaag een mailtje naar Jerry gestuurd dat ik zijn bomen wil komen fotograferen en dat in geval ze worden uitverkoren dat ik wel voor transport zal zorgen. Desnoods huren we een camionette.

Het kan toch niet dat we een tentoonstelling houden “Beste Bonsai (in) Vlaanderen” en onze beste bomen thuis laten.

Woensdag 9 april

 De Acers doen het goed, enkel m’n “Seigen” is nu nog maar schuchter aan ’t uitlopen.

Mijn A. shirasawanum aureum heeft zwarte bladluizen. Gelukkig enkel op de nieuwe uitlopers en die ben ik er nu aan het afsnoeien. Twee vliegen in één knip.

Een A. Deshojo moet al een tweede maal geplukt worden.

Een satsuki Cornus kousa is de laatste die in blad komt. Vorige maand heeft hij al eens een poging ondernomen maar die is door de vorst vroegtijdig afgebroken.

Vrijdag 11 april

 De laatste foto’s gemaakt en met de boomfiches doorgestuurd naar Eric. Zeven in totaal. En nu maar afwachten.

Zondag 13 april

 Tegen alle voorspellingen in was het een bijna volledig droge ‘Plantendag’, wat resulteerde in veel bezoekers en veel kopers. Ongeveer gans ons ledenbestand heb ik zien passeren.

Dit jaar heb ik zoveel startplanten en overtollige potjes kunnen verkopen dat ik 60 Euro van m’n “winst” op de clubrekening kan storten.

Dinsdag 15 april

 Acteraan in mijn tuin zag ik een Hibiscus zaailing van een paar jaar oud vanonder een overhangende struik. Eerst dacht ik dat hij naast het tuinpad groeide maar bij nader inzien bleek hij tussen de klinkers te groeien. Met een breekijzer de twee laatste rijen klinkers uit elkaar gewrongen en hem er heelhuids van tussen gehaald. En wij ons maar druk maken over het juiste substraat en voeding voor onze schatjes. Zijn wortel zijn merkwaardig plat in een waaiersvorm neerwaarts gespreid. Net niet wat we willen als bonsaimateriaal.

Maar. Zag ik daar niet op het depot van het Arboretum een blok gemetselde baksteen? Waarschijnlijk een brok van een oude fundering. Als ik daar nu eens een geul in laat kappen en deze Hibiscus er in plant…

Woensdag 16 april

 Bij het verwijderen van de mestkorfjes, die er nog van vorig jaar in staan, gemerkt dat sommige volledig leeg zijn terwijl anderen nog vol oude Biogold zitten; raar.

Zondag 20 april

De Paasdrukte in het Arboretum maakt vanavond een voorlopig einde aan de lange droogteperiode met dagelijks water geven.

De oudste Juniperus van het Arboretum met een zwarte aanslag op het loof heeft geen baat gehad met de melkkuur. Dan maar een spuitbus ‘Daktarin’ bovengehaald. Eerst voorzichtig proberen op een klein aangetast stukje; benieuwd. Ik gebruikte het al eens met succes op een Juniperus met ‘Perenvuur‘.

 Dinsdag 22 april

 Als ge van de duivel spreekt: Op een andere Juniperus zie ik een dikke oranje klodder in het oksel van een tak en enkele loofdelen zijn ook al licht aangetast. Eerst het perenvuur met een mes afgeschraapt en dan de spuitbus Daktarin erop.

Zaterdag 26 april

 In de “koopjeshoek” van ‘Kikyo’ in Brecht een grote pot gevonden om de laatste “brokkelpot” van ‘Ginkgo Bonsai’ te vervangen. Ook een Ch. Hinoki “Sekka” van 30cm groot gevonden voor slechts €85. Die kon ik evenmin niet laten staan. Volgens Patrick, de eigenaar, moeten die steeds nat staan in tegenstelling van de andere soorten chamaecyparis. Dat is hoogstwaarschijnlijk de reden waarom die van mij het begeven heeft.

Woensdag 30 april

 Mijn laatste bijdrage. Dit jaar is omgevlogen; het gaat steeds sneller.

Deze week een echte hittegolf: vandaag 26°C en morgen wordt het 28°C.

Sommige bomen zet ik  gans de zomer in een schaal met water. Ge zult het in geen enkel handboek vinden maar dit doe ik al jaren met succes. Wisteria, Hydrangera, Salix en dergelijke staan met de onderkant van de pot een centimeter onder water van zodra het warmer wordt dan 20°C.

Dat is de enige manier om ze fris en gezond te houden, zeker als ze in de zon staan.

Alle accentplantjes staan eveneens gans de zomer met hun voeten in een waterschaal, zo niet dan verdorren ze binnen de week.

 

Mei

Donderdag 1 mei.

Met Jan afgesproken in de namiddag, zoals meestal, Er zijn ochtendmensen en er zijn avondmensen. Blijk ik toch wel een middagmens te zijn zeker,

Niet dat het nodig was voor de plant, maar omdat de bovenste rand van de schaal is losgebroken, waarschijnlijk door de vorst, kreeg hij een nieuwe pot.

Ongeveer zeven jaar geleden heb ik deze Azalea gevonden op de composthoop.

Putje winter lag hij met z’n wortels drooggevroren. Volgens de kenners een hopeloos geval dat in het Arboretum niet wilde groeien onder de bomen.

Na alle lange takken er afgebroken te hebben en hem een jaartje in de volle grond gezet, begon hij terug uit te schieten op de kale stam. En dit is het resultaat, vijf jaar later.

In zijn nieuwe blauwe pot, smaller en dieper, staat hij beter; later een foto.

We hebben vandaag nog een Taxus verzet die te dicht bij een Acer stond in ons “kweekveldje” van 30m².  Een Chamaecyparis die ik vorig jaar heb gekregen staat nu ook in ons veldje. Hij bleek al jaren in een pot te hebben gestaan. De wortelkluit daar was geen doorkomen aan. Een gekregen paard…

Dat “kweekveldje” doet wonderen: één van ons eerste bonsai deed het twee jaar geleden niet goed in z’n drumpot. Na een jaar in de volle grond ziet hij er weer heel gezond uit en staat hij nu terug in z’n drumpot.

Zondag 5 mei

Vandaag is het clubdag in het Arboretum. Meer bomen dan mensen en zo hoort het in een bonsaiclub.

Twee nieuwe leden verwelkomt waarvan er één al een rijke collectie blijkt te hebben.
Vijf bezoekers waarvan er één geïnteresseerd was om lid te worden. 

Zelf heb ik wat geprutst aan enkele starters die op de “sjacherstand” werden aangeboden.
Twee leden vroegen wanneer er verder werd gewerkt aan de “stricta” van de workshop.
Vooral afblijven en een seizoen laten groeien heb ik geadviseerd… Er afblijven blijkt nog steeds het moeilijkste aan bonsai te zijn.

Blijkbaar is “Bonsaicenter ‘t Veerle” weer opgestart met een nieuwe uitbater. Hij zou ons willen uitnodigen voor een bedrijfsbezoek.
Dat is zeker het overwegen waart, misschien na de zomer?

Dinsdag 7 mei

Eindelijk is het opgehouden met regenen. In de namiddag de Bonsaituin in het Arboretum gaan opkuisen, het Fagusbos gesnoeid en op het depot een mooi stuk dood hout gevonden. 
Dat kan nog van pas komen om een compositie mee te maken op een oude schaal van Brain Albrigt die al een jaar of tien ongebruikt onder de tafel ligt.
In het voorlaatste nummer van Bonsai Focus zag ik het werk van een Japanse mevrouw met veel fantasie. Iets met een conifeer, een stuk dood hout, een steen en Japans gras.
Een Picea, waarvan ik het bovenste deel 180° geknakt heb, kan ik hiervoor gebruiken. Een werkje voor vrijdag. Morgen staat er nog ander werk op de agenda.

Woensdag 8 mei

Vandaag, samen met Jan, een uitgebloeide Azalea in een trainingspot gezet.
Die stond te koop in een container, maar zo herkennen de bezoekers dat niet als een potentiële bonsai en verkoopt het voor geen meter. Nu, in z’n trainingspot, ziet hij er veel beter uit.
Morgen is het een feestdag, dan ga ik thuis aan m’n boompjes werken. Vooral die in mijn tuin staan,verborgen tussen de sierstruiken, moeten dringend gesnoeid worden.
Vrijdag ga ik met Jan de Brain Albrightschaal vullen, geïnspireerd op het werk van Takako Fujikawa.

Vrijdag 10 mei

Aan mijn ‘geknakte’ Picea is nog veel werk maar het resultaat vind ik zeer geslaagd (zie foto 2 in bijlage).
Meteen in de Bonsaituin tentoongesteld. Aan de belangstelling van de bezoekers te zien: weer een blikvanger. A new star is born! .

Zondag 12 mei

Met Jan naar St.-Job gereden. T Sekai Bonsai had een opendeurdag. Een bonsaituintje van een 100 m² en een container met potten en materiaal, meer niet.
Daarna gingen we op uitnodiging naar Kikyo Bonsai in St.- Lenaerts.
De nieuwe uitbater van het vroegere Bonsaicenter ‘t Veerle toonde ons zijn collectie en vroeg of er interesse was van de club om op bezoek te komen.
Misschien dat we er in juli met de leden naartoe kunnen. Over een mogelijke korting op vertoon van de lidkaart moest hij nog nadenken.

Maandag 13 mei

Op het depot een uitgeholde boomstronk gevonden en meteen ondersteboven op enkele ijzeren staven gezet (zie foto 4).
In m’n kweekbed heb ik nog een wilde rijkbloeiende roos staan, die past daar vast wel in.
Niet dus. Na heel veel wortels te hebben weggeknipt en de helft van de takken is het toch gelukt. Als dat maar goed komt.
 
Na de bloei wordt hij nog korter ingesnsnoeid. De struik en mezelf nu maar eerst laten bekomen.
Ik hoor het de bezoekers al zeggen: “Is dàt een bonsai?”

Zondag 19 mei

Via onze site weer een startplant verkocht aan een VBV-lid uit het Waasland. Dat gaat vlot, als je geen honderden Euro vraagt voor een starter.

Onmiddellijk een paar foto’s gemaakt van twee Acer campestre om straks op de site te zetten.

Een oude Alnus komt ieder jaar in blad en stopt dat met groeien. Gevolg: een dikke stam met dunne takjes die enkel aan het einde blad hebben. Alle jong uitschot op de stam er afgehaald en de toppen van de takken ingekort. Misschien leert hij zo om binnen in de kruin te schieten.

Maandag 20 mei

Weer een feestdag, dus ben ik alleen in het Arboretum. Met mijn peesontsteking moet ik, zonder hulp, me beperken tot het manipuleren van de lichtgewichten.

Al meer dan een jaar heb ik hier een stuk drijfhout liggen waar ik nu eindelijk eens een paar Varens in ga zetten. Twee soorten heb ik gevonden een hoge en een lage soort. Dat wordt een kusamono special.

Van een collega kreeg ik een paar jaar geleden een zwarte Bamboe. Die zou klein blijven zei ze. Vorig jaar heb ik hem moeten uitgraven uit mijn perceel omdat hij meterslange duimdikke wortelscheuten maakte en tussen al m’n pre-bonsai groeide. Eén klein stuk heb ik tijdelijk in een ronde kom geplant.

Deze namiddag heb ik hem uit elkaar gehaald en slechts één tak met een elegante vertakking over gehouden en in een platte ronde schaal geplaatst.

Dinsdag 21 mei

Het substraat is nat genoeg om uiensap te geven (de droge pellen van ajuin 24 uur in water laten trekken) Door de hoge oppervlaktespanning dringt het sap anders niet in het droge substraat.

Welke voedingstoffen er juist inzitten weet ik niet, voornamelijk kalium en fosfor vermoed ik.

De bonsai lusten er wel pap van en ik heb nooit last van bladluizen.

Woensdag 22 mei

Ondanks het relatief warme en uiterst vochtige weer heb ik dit jaar nog geen meeldauw gezien.

De gevoelige soorten toch maar preventief behandeld met een spuitoplossing van 20% melk in 80% water.

Donderdag 23 mei

Na het toedienen van vloeibare organische mest van DCM vroeg een bezoeker (Marty) of ik eens naar zijn collectie kon komen kijken. Zijn man was een bonsaihobbyist die in februari was overleden. Hijzelf kende er niets van maar wilde, ter nagedachtenis van z’n man, die verzameling in stand houden.

We spreken af dat ik zondag langskom.

Zondag 26 mei

Diep in de bossen van Horendonk, een gehucht van Essen, de modernistische villa van Marty gevonden. De collectie bestaat uit een tiental verwaarloosde bonsai. De meeste hadden last van verdrinkingsverschijnselen. Strontnat en allemaal op een schaal vol water. Van enige korrel was in het substraat niets te merken. Volledig dicht geslempte potgrond, meestal overwoekerd met levermos.

Na hem de eerste beginselen te hebben uitgelegd en enkele noodingrepen te hebben aangeraden, besluit Marty in september lid te worden. In juli gaat hij mee naar Kikyo Bonsai om de nodige zaken aan te schaffen.

Maandag 27 mei

Met Brigitte, de verantwoordelijke voor de zaalverhuur, de data voor onze bijeenkomsten van de eerste helft van volgend jaar vastgelegd. Al de eerste zondagen van de maand waren nog vrij.

Vanavond de data invoeren in de VBV-agenda.

Woensdag 29 mei

‘t Is weer geen weer. Dan maar binnen een schaal gerepareerd.

Het is de ronde pot waar ik begin mei die Azalea uit heb gehaald .

Voorzichtig de losse rand er afgehaald in twee delen. Alle breuklijnen ontdaan van losse brokjes, afgestoft en alles grondig met water gereinigd. 

Vrijdag 31 mei

Voor Kintsugi heb je een zuivere breuklijn nodig. Dat valt dus wreed tegen bij deze pot. Door de afbrokkelende gebakken klei zijn er serieuze gaten ontstaan, Na vruchteloos geprobeerd te hebben om de gaten op te vullen met de vloeibare lijm ben ik een staaf kneedpasta gaan halen.

Bijna de volledige staaf ging tussen de openingen; mooi is anders.

 

Taal- of schrijffout opgemerkt? Laat het ons weten via support@bonsaivlaanderen.be