De bonsaiherfst van Rudy

Rudy Siedlecki

 

Rudy is de oprichter en eerste voorzitter van de afdeling in Kalmthout. Hij is ook vrijwilliger bij arboretum Kalmthout.

Een jaar lang hield hij zijn bezigheden in verband met bonsai bij. In de brede zin van het woord, ook het werk voor de club en de bonsai collectie van het arboretum dus.

Dit is geen van maand tot maand gids, wel een beschrijving van het bonsai leven zoals het is. Dat van Rudy uiteraard.

September

Zondag 1 september

Na de warmste 31 augustus, nu de warmste 1 september sinds de metingen.
Een nieuw schooljaar, een nieuw Bonsai Vlaanderen-jaar. Zou het er mee te maken kunnen hebben dat onze voorzitter ooit nog iets in het onderwijs betekend heeft?
Als iedereen die beloofd heeft om deze maand lid te worden woord houdt, dan moeten we nog een ledenstop invoeren tegen het eind van het jaar.

Donderdag 5 september

De laatste Juniperus verpot in een maanschaal. Na het verwijderen van de plastiek container waar hij instond, blijkt enkel het bovenste vierde deel nat. Daaronder is het kurkdroog door een mierennest.
Geen mieren te zien maar wel een gangenstelsel dat de wortelkluit uitdroogde.
Door de boom schuin in de maanvormige schaal te plaatsen komt een interessante fukinaghasi  tevoorschijn.
Ongelofelijk wat een andere pot en een andere stand het totale karakter van een boom kan bepalen. Binnen een paar maanden kan de eerste vorming beginnen. (foto 1 in bijlage)

Zondag 8 september

‘Open monumentendag’ en clubdag. Lieve was ruim op tijd om nog volop te kunnen aanschouwen hoe de leden zich inspannen om alles klaar te zetten in ons lokaal.
De drie nieuwkomers waren aanwezig en nog een twintigtal anciens. (zie foto 2,3,4
Door het goede weer was er weer veel passage in het Arboretum en kregen we een tiental bezoekers die mee kwamen luisteren naar de zeer interessante besprekingen door Lieve.
Nu ik er aan denk: het heeft hier nog nooit geregend tijdens een clubbijeenkomst.
Iedereen had één of meerdere bomen bij. Van zaailing, over hoog opgeschoten ‘onkruid’, tot prachtige bonsai.
Om halfvijf verschoot Lieve dat het al zo laat was en tijd om op te ruimen.
Na een daverend applaus was iedereen het er over eens: dit moeten we meer doen!

Maandag 9 september

Zojuist een Facebook bericht gezien van afdeling Antwerpen… dat ze zaterdag ook een boombespreking hebben gedaan met vier (4) keurmeesters.
En dat kon Lieve gisteren op haar eentje in Kalmthout met dubbel zoveel aanwezigen. Dat een vrouw twee mannen waard is wist ik al, maar VIER? 

Vrijdag 13 september

Met een mail van de Kalmthoutse Cultuurraad wordt ik uitgenodigd om de 26ste de stand van zaken van Arbor toe te lichten en de officiële erkenning (of verwerping) als Kalmthoutse vereniging te vernemen.
Een uitnodiging op vrijdag de dertiende, als dat maar goed komt…

Dinsdag 17 september

Raar. Sommige bomen verliezen hun bladeren en tegelijk zijn hun knoppen aan het zwellen
De ene week is het herfstweer en de volgende is het terug zomers warm.

Maandag 23 september

Een hoog opgeschoten Alnus, die spontaan in m’n kweekbed is gegroeid, uitgestoken. Met z’n anderhalve meter hoogte en rechte stam stond hij in de weg.
Na het uitgraven zie ik dat de eerste tak naar beneden is gericht. Misschien kunnen we er een cascade van maken.
De sterk geplooide tak staat 10cm boven de grond. De stam met een dikte van 4cm weggenomen op enkele centimeters boven de eerste (en nu enige) tak.

De dikste wortels ingesnoeid, opgepot en meteen een draad in de tak gezet om er al wat karakter in te brengen.
De bladeren zijn nog 10cm groot, maar bij een kleiner exemplaar in een klein potje heb ik gemerkt dat die tot slechts één à twee centimeter kunnen gereduceerd worden.

Donderdag 26 september

Tijdens de algemene vergadering van de cultuurraad werd Arbor erkend als Kalmthoutse vereniging.
Eind volgend jaar zal ons een subsidie van ongeveer €450 uitgekeerd worden.
De meeste vertegenwoordigers van de erkende verenigingen waren verbaasd dat onze club, in slechts twee jaar, reeds een veertigtal leden telt.

Maandag 30 september

Profiterend van een zeldzame droge dag ben ik gisteren voor de laatste maal deze maand met Jan naar het Arboretum geweest.
Een lichtbruin koppel bleek zeer veel belangstelling voor de Bonsaituin te hebben. Jammer, blijkbaar wonen ze in Amsterdam.
Geen potentiële Arbor leden dus. Dat zou wat kleur in het bleke ledenbestand brengen.

Oktober

Dinsdag 1 oktober

Zojuist de mail ontvangen om het lidmaatschap te vernieuwen. Een jaar is zo voorbij.
Benieuwd hoeveel er dit jaar gaan afvallen en bijkomen.
Meteen ook ons ‘Bonsai Focus’-abonnement verlengd.

Vrijdag 4 oktober

Vandaag weer een nieuw lid verwelkomt en een vraag voor inlichtingen over Arbor beantwoord.
Als iedereen nu zijn lidgeld voor het eind van het jaar betaalt, dan hebben we 47 leden.

Zondag 6 oktober

Tijdens ‘Open bedrijvendag’ kwamen weer meer dan 3000 bezoekers naar de oudste plantenbeurs van België: De halfjaarlijkse ‘Plantendag’ in het Arboretum.
In de lente zijn het er meer dan 4000.
Ook mijn standje in de ‘Bonsaituin’  kon weer op een honderdtal bezoekers rekenen waarvan een tiental oprecht belangstelling had in onze club.
Twee van Limburg, één van Mechelen, één van Antwerpen, één van Diest en enkele Midden- en Noord- Nederlanders. Gelukkig ook twee van in de omgeving.
Verder waren er nog enkelen die volgende zondag op bezoek komen tijdens de clubdag.
Talrijke Arbor-leden kwamen langs waaronder Christine Raes die de foto nam.

Maandag 7 oktober

Mijn helper, Jan Stas, zag een Azara microphylla in het ‘Arbo’ plantencenter staan.
Hij vroeg zich af of deze Chileense groenblijver kon gesnoeid worden zoals een bladverliezer, om hem drastisch te kunnen inkorten.
Rob, de verantwoordelijke van ons plantencenter wist het ook niet, maar we mochten het op één proberen.
Na het snoeien heb ik de startplant uit zijn container gehaald. Blijkbaar was hij dringend aan verpotten toe. Voor alle zekerheid heb ik hem maar in de volle grond geplant.

Woensdag 9 oktober

“Tempus fugit”, twee jaar geleden, op 9 oktober, werd Arbor boven de doopvont gehouden.

Vrijdag 11 oktober

De boompjes, die in volle grond groeien, rondom met de spade afgestoken zodat de wortelkluit binnen de perken blijft.
Daarna nog eens gaan wandelen in het Arboretum om inspiratie op te doen.

Zondag zou het wel eens druk kunnen worden op onze clubdag.
Sinds vorige zondag hebben verschillende mensen gevraagd of ze eens langs mogen komen…

Zondag 13 oktober

Na ‘de nacht van de duisternis’ en de verkiezingen kozen velen voor Arbor.
En was het dit keer geen echt zonnige zondag, dan was toch weer traditiegetrouw een droge clubdag, wat de neerslag betreft toch.

Weer drie nieuwe leden bij, zelfs iemand uit Kermt, dat moet ergens tegen Hasselt zijn, als ik me niet vergis.
De vrouw van boomkwekerij Verpaalen uit Zundert is ook lid geworden.
Arbor: van fotomodel tot kernfysicus.

Dinsdag 15 oktober

Nick, de klusjesman van het Arboretum, gaat de bonsaitafels vernieuwen omdat de meeste stellingplanken het dreigen te begeven.
Met de overschot van deze planken wilt hij kleine tentoonstellingstafeltjes maken maar dat vindt Jan maar niets.
Hij wilt mooie hardhouten tafeltjes maken die er veel eleganter uitzien.

Vrijdag 18 oktober

De nieuwe hardhouten tafeltjes.

Zaterdag 19 oktober

De officiële erkenning van Arbor is binnen.
Was de vorige biënnale tentoonstelling van afdeling Waasland al meer dan de moeite, dan was deze een schot in de roos.
Daar kan onze afdeling enkel maar van dromen. Van onze voorzitter moet het volgend jaar in Gent nog beter, dat belooft.

Op de valreep nog een mooi rechthoekig turkoois schaaltje gescoord. Voor 15 Euro kon ik het niet laten liggen.
Volgens de verkoopster was het nog van onze voorzitter geweest.

Maandag 21 oktober

Gisterenavond een mail naar de leden gestuurd met de melding dat ze een exemplaar van onze Basiscursus kunnen reserveren.
Binnen de vijf minuten had ik al vijf aanvragen te noteren en vandaag nog eens tien.
Alle vijftien exemplaren binnen de 24 uur verkocht. Van een bestseller gesproken.

Mijn Metasequoia kleurt ongelofelijk oranje-roze, een kleur waarvan ik dacht dat ze niet in de natuur voorkwam. 

Donderdag 24 oktober

Door het warme en zonnige weer blijven de Juniperussen groeien behalve de enige die ik in de lente verpot heb.
Die staat stil, zijn wortelgestel zag er ook niet zo goed uit. Om die reden heb ik hem nog geen mest gegeven.
Een bladbemesting kan hem er hopelijk bovenop helpen. Het is onze oudste met veel dood hout en staat al 13 jaar in het Arboretum.

Maandag 28 oktober

Deze namiddag een pot met een tiental Parotia gekregen. De zaailingen van een 30 cm hoog stonden in een grote kweekpot.
Zeven heb ik in volle grond gezet en de rest in kleinere kweekpotjes. Misschien kan er binnen enkele jaren een bos van gemaakt worden.
Die in volle grond worden vlug dubbel zo groot en dik dan degenen die in potjes staan. Aan het blad te zien leek deze mij onbekende soort op het blad van Hamamelis.
Google gaf me gelijk: ze zijn familie van elkaar.

Woensdag 30 oktober

Gisteren een artikel gelezen over het hoe en waarom herfstbladeren verkleuren.
Maar wat niemand me kan vertellen is hoe het komt dat sommige bomen het ene jaar wel en het andere jaar niet verkleuren.
Soms zie je zelfs in dezelfde boom dat enkele takken mooi verkleuren en andere groen blijven tot de bladeren grijsbruin verschrompelen.

Donderdag 31 oktober

Omdat het morgen een feestdag is, en er dan geen arbeiders aanwezig zijn in het Arboretum, ben ik vandaag maar geweest om het één en ander klaar te maken voor zondag.
Volgens de weersvoorspellingen wordt het weer een droge zonnige zondag; het kenmerk van de Arbor clubdag.

November

Zondag 3 november

Gorilla’s in de mist, zo lijkt het wel op deze kille maar droge clubdag.
Toch verbazend veel bezoekers in het Arboretum. De verklaring is dat het in de wijde omgeving wel zonnig weer blijkt te zijn.
De herfstspeurtocht in het park wordt er alleen maar sfeervoller door.

Mensen die in een landelijke groene omgeving wonen en nog nooit een boom van dichtbij gezien hebben; ze bestaan.
Een vrouw van middelbare leeftijd, reeds meer dan een jaar lid van Arbor, vroeg wat die “bolletjes” aan de kale takken van m’n Acer waren.
Een man, die de verbazing op mijn gezicht opmerkte schoot me vlug te hulp: “Dat zijn de knoppen.
Daar komen volgend jaar de nieuwe blaadjes aan”. “Ah, en die hangen er nu al aan?” …Help!

Woensdag 6 november

De automatische meldingen van nieuwe leden en herinschrijvingen lopen goed binnen.
Handig om een welkomstmailtje te sturen en lidkaarten te schrijven.

Maandag 11 november

Nu valt er niet veel meer te doen in het Arboretum. Gevallen bladeren verwijderen en de potten kuisen, dat is het zowat in de wintermaanden.
Volgens Harry Harington moet je sparren best niet in de lente verpotten, las ik in de laatste Bonsai Focus.
Vandaar dat die van mij steeds een jaar stil stonden na een late lenteverpotting. Logische als je de uitleg leest.

Nota aan mezelf: Picea na de zomer verpotten.
Wat ik wel altijd deed is de mycelium overplanten door de wortelkluit in een kuip met water dompelen en daarna dat water gebruiken om hem te begieten.
Daardoor hebben ze waarschijnlijk altijd mijn verpottingen, eind mei, overleefd.

Dinsdag 12 november

Het plantencenter in het Arboretum gaat een “uitverkoop” organiseren in het weekend. Kortingen van 30 tot 50% op alle vaste planten en struiken.
Ze vragen om alle bonsai startplanten uit het zicht te zetten. Op mijn voorstel om hun bonsai ook met 30% korting aan te bieden wordt aanvaard.
In de winter verkoopt dat toch slecht. De mensen kennen dat niet en zonder bladeren gaan ze er van uit dat die dood zijn…

Zaterdag 16 november

Weer iemand uit Kermt lid geworden van Arbor? Raar.
Op de automatische melding is enkel sprake van een groepsabonnement op Bonsai Focus. Hij staat wel als 53ste lid in onze ledenlijst maar zonder startdatum.
Even een mailtje naar Lieve sturen voor opheldering.

Maandag 18 november

Blijkt dat het “spooklid” uit Kermt enkel een abonnement heeft gekocht en dus geen lid is geworden van Arbor.
Waarom die dan op onze ledenlijst is verschenen blijft een raadsel. Waarom die überhaupt op een ledenlijst staat is me een dogma.
Ook de “leden” die al jaren niets meer van zich hebben laten horen en ooit eens éénmaal lidgeld hebben betaald moeten volgens Eric op de ledenlijsten blijven staan om mails naar te kunnen blijven sturen. Raar.

Vrijdag 22 november

‘t Is weer geen weer om een hond door te jagen. Natte sneeuw en een gevoelstemperatuur onder het vriespunt.
Dan maar wachten tot zondag, dan zou het 17°C worden; afwachten maar.

Zondag 24 november

De subtropische wind heeft de bladeren van de bonsaitafels geblazen; dat scheelt weer wat werk (WWW).
Weer een warmterecord gebroken. In het zonnetje, uit de wind, was het best aangenaam om mijn Metasequoia te bedraden.
De takken zijn verrassend soepel. De meeste takjes, zelfs van 3 tot 4mm dik, konden met aluminiumdraad van één millimeter gezet worden. Voor de dikkere takken was 2mm voldoende.
Dat wordt opletten in de lente, dat ze niet ingroeien.

Dinsdag 26 november

Mijn Azalea – waarover ik een blog poste op onze site – is voor het eerst merkwaardig verkleurd (zie foto #1 in bijlage). Andere jaren kleuren de blaadjes vaal bruin en vallen af na aanhoudende vorst.

De bladverliezers licht gesnoeid waar nodig en de scherpe doorns van m’n Crataegus geknipt. Dat laatste doe ik ieder jaar.
De eerste keer is dat veel werk, maar de volgende jaren beperkt zich dat tot de nieuwe scheuten en is het zo gepiept. Geen bloed aan de bonsai; zweet en tranen volstaan ruimschoots.

Woensdag 27 november

Het natste jaar sinds de waarnemingen 200 jaar geleden. Weer een weerrecord gebroken. En onze boompjes moeten daar allemaal tegen kunnen.

Iets helemaal anders: Wat me is opgevallen op de (a)sociale media: Foto’s van Vietnamese, Indonesische of Arabische bonsai worden duidelijk minder gewaardeerd dan die van Japanse of westerse bonsaika.
Akkoord ze zien er meestal niet uit, maar soms zitten er echte pareltjes tussen en ook deze bomen krijgen beduidend minder “likes” dan de “usual suspects”. Apartheid in de bonsaiwereld?
Of zou het aan de logaritmen van Facebook liggen? Want als je enkele mooie exemplaren van bijvoorbeeld Indische bomen aanklikt, dan wordt ge daarna overstelpt met alle Indische brol.
Want het verschil tussen kwaliteit en brol, dat is nog te moeilijk voor de logaritmen.

Vrijdag 29 november

Profiterend van een uitzonderlijke zonnige dag, de kalkminnende soorten een beetje korrelkalk gegeven om de overvloedige zure regen te compenseren.

Onze zeldzame Heptacodium gesnoeid en met enkele spandraden de top en de hoofdtak in de juiste stand gezet.
Deze, destijds van de composthoop geredde exemplaar, is niet te bedraden. Dat heb ik jaren geleden al ondervonden.
Bij m’n eerste poging om de top te plooien brak deze onmiddellijk en bleef nog met een klein stukje hangen.
Met de hoop der wanhoop heb ik hem met secondenlijm terug recht gezet en gespalkt. En het is nog gelukt ook.
Een dunnere tak bij mijn tweede poging brak volledig af. Dan maar zonder bedraden.

Deze, met uitsterven bedreigde soort, is mede door z’n zeldzaamheid als bonsai één van mijn lievelingsbomen. Op foto #3 zie je zijn brede wortelvoet en afschilferende schors.
Hij draagt ‘s zomers geurige witte bloempjes die later spectaculair bordeauxrood verkleuren.
Volgend jaar, in maart, krijgt hij een nieuwe pot.

Zondag is het alweer de laatste clubdag van dit jaar. Ook deze bijeenkomst zou zonnig moeten verlopen.

Taal- of schrijffout opgemerkt? Laat het ons weten via support@bonsaivlaanderen.be