‘The Trophy’ 2026, een verslag
Voor de 26ste keer ging in de Limburghal, Genk, ‘The Trophy’ door. Op 28 februari en 1 maart 2026 bezochten meer dan 4000 bezoekers de tentoonstelling, de handelaren en de demonstraties. Dit jaar op het podium, vader en zoon Suzuki. Al vele jaren de top van het bonsaigebeuren in Japan.
De demonstraties
Shinji Susuki en zijn zoon Hiroaki leven en werken in Obiso op een half uurtje trein van Nagano. Ze hebben daar een pracht van een tuin met een uitmuntende collectie bonsai. Velen beschouwen de tuin als de mooiste van Japan. Het is een hele eer om dit duo te mogen ontvangen op de Trophy.
Op het podium niet alleen vader en zoon Susuki, maar ook een assistent die bijna zeven jaar in de leer was bij hen in de tuin. Manuel Turpin werkt ondertussen als zelfstandig bonsai professional en gaat nog jaarlijks voor minstens één maand naar de meester in Japan.
De vertaling uit het Japans werd gedaan door Peter Warren. De moderatie en de ‘regie’ van het podium was, voor het derde jaar op rij, het werk van Jelle Ferwerda. Veel schoon volk op dat podium.
De bomen
Voor zaterdag was een Taxus voorzien, een massief grote boom met een opvallende jin, groter dan de levende stam zelf. De boom was vooraf klaar gemaakt voor de demo. In dit geval betekende dat het bewerken van het dode hout. Mét bijzondere tools en zandstralen. Dan kan niet in een zaal gebeuren, vandaar dat de hele ingreep gefilmd werd. Een montage, mét Engelstalige onderschriften, werd getoond tijdens de demo. Professionele aanpak! Zowel qua aanpak van de boom als de presentatie voor het publiek. De zaal zat dan ook meer dan stampvol en dat gedurende de hele demo.
Op zondag werkten vader en zoon elk op een andere boom, alhoewel, het waren in de praktijk Hiroaki en Manuel die het werk deden. Shinji san gaf vooral commentaar. Met de glimlach en veel gebaren.
We kregen een Tsuga, een weinig gebruikte soort trouwens en een Juniperus chinensis, voorgeschoteld. De Juniperus voelt voor ons als ‘gewoon’ aan. De soort duikt overal op, zelfs in de betere kwaliteit. De Tsuga viel op omwille van zijn compact en erg gezond loof en omwille van de mooie beweging van de stam.
De werkgang en de resultaten
Laten we beginnen met wat het meeste opviel. Deze mannen werkten aan een razend tempo. Er was nauwelijks overleg, iedereen wist precies wat ze moesten doen. En dan, plots eigenlijk, ruimde men een beetje op, buigen en applaus. Zowel op zaterdag als op zondag beëindigden Suziki en team de demo op ongeveer twee uur tijd!
Een paar zaken die het publiek kon meenemen uit de demo en bijhorende uitleg:
- Geef jezelf veel tijd om te zoeken naar de karaktervolle en boeiende elementen uit de boom. Dat willen we laten zien.
- Zoek dan naar de beste helling en voorzijde om dat te tonen en eventueel de mindere elementen te verstoppen.
- Geef veel aandacht aan de ‘richting’ van de boom. Werk de hele vormgeving uit in functie van ‘focal point’ en de richting.
- Overdrijf niet in het bedraden. Bij bomen die reeds goed vertakt zijn kan je hele delen van het loof met slechts enkele draden juist positioneren. Vergeet ook niet dat je een heel plateau ook met spandraden op de juiste plaats kan brengen.
- En de hoogte? Die hangt af van wat je wil. Een massieve boom met de suggestie van een dikke stam? Of eerder een ranke boom met slanke stam. Het is de verhouding van de stamdikte en de hoogte die hier erg belangrijk is. Maar uiteindelijk is dit een ondergeschikt verhaal. Wie werkt met hoogwaardig startmateriaal zal het maximum uit de boom halen, de hoogte is daarbij niet van belang. De boom bepaalt zelf wat van belang is.
- En wat is nu een ‘echt’ goede bonsai? Geen lange uitleg van Shinji san. Als je bij het bekijken van een bonsai het gevoel krijgt dat je de natuur in wandelt en daarbij overweldigd wordt, kippenvel krijgt, dat zit het goed. Later, bij een workshop, zei hij het nog anders. Als je het gevoel hebt dat je verliefd kan worden op de bonsai, dan zit het goed. En zijn lichaamstaal vertelde juist hetzelfde.
- Over natuurlijk aanwezig dood hout. Dit werd gemaakt door de natuur. Blijf daar vooral af, wij kunnen het niet beter. Het is net als bij een goede suiseki, die kunnen we ook niet verbeteren.
De tentoonstelling
De tentoonstelling kende dit jaar een opdeling in vrij veel delen. Uiteraard waren er zeer veel topbonsai die na selectie, fotografie en zorgvuldig presenteren getoond werden aan het publiek. De nominaties en prijzen vallen binnen deze reeks bonsai.
Daarnaast was er een line up van ‘Suzuki’ bonsai. Bomen die in de tuin van Suzuki opgekweekt werden en nu pronken in Europese collecties. Onder impuls van Suzuki werden er een reeks apart opgesteld. De meester zelf gaf op zondag commentaar bij de bomen. Er was bijzonder veel belangstelling, dat was tegelijk jammer want er was gewoon geen plaats genoeg. Maar goed, wie er de tijd voor nam kon zelf de buitengewone bonsai bewonderen.
De ‘gewone’ opstelling.
De Trophy blijft er in slagen om de hoge kwaliteit aan bonsai te handhaven. Toch wel een prestatie, zeker als je weet dat veel van die bomen 500 tot 1000 km moeten reizen om hier een weekend te staan pronken. De Trophy is een vast gegeven geworden met een Europese uitstraling. Het is uit deze reeks bomen dat de winnaars bij coniferen, loofbomen en kifu gekozen werden.
De eerste ‘lijn’ was voorbehouden voor bonsai die ooit in de tuin van Suzuki stonden en nu deel uitmaken van Europese collecties. Het is eerder uitzonderlijk dat die hier nu te zien zijn.
Suiseki, potten en scrolls
Een tafel met enkel suiseki zijn we al langer gewoon. De Europese suiseki federatie weet telkens opnieuw de beste stenen samen te brengen, ook die van Europese origine. Opvallend is ook de verzorgde wijze van presenteren, met tafeltjes en soms zelfs een scroll. Ook hier wint de kunst van het presenteren aan belang.
De aanwezigheid van pottenbakkers is ook een vast gegeven geworden. Het pottercollecties neemt de selectie en opstelling van dit deel op zich. Uit Japan en China zijn oude potten te zien. Maar ook modern werk van Japanse artiesten. De Europese pottenbakkers zijn ruim aanwezig. Zij tonen hun meest recente werken en daarbij zitten vaak experimentele dingen. Kunstwerken op zich!
Nieuw dit jaar, een ganse wand werd voorbehouden voor scrolls. Zeer mooi opgehangen en gepresenteerd met een reeks grote kusamono. Vaak kunstwerkjes op zich.
Handelaren
Meer dan honderd handelaren boden zowat alles aan wat er bestaat aan bonsai en aanverwante. Uiteraard veel bomen. Bij de afgewerkte bonsai veel import uit Japan. Maar, er zijn ook afgewerkte producten van Europese bodem.
Startmateriaal in alle maten en prijzen. En die groep in het aanbod heeft bijzonder veel aandacht bij de bezoekers. Op zaterdag zagen we een ononderbroken ‘colonne’ aan kopers die hun buit naar hun wagen droegen. Daaronder vooral dennen en in iets mindere mate Juniperus in soorten. Ook mooi om te zien, elk jaar wordt er startmateriaal aangeboden dat in Europa opgekweekt werd.
In tweede instantie zijn er de potten, zowel import uit Japan, goedkoper materiaal uit China en producten van Europese pottenbakkers.
En verder, gereedschappen, draad, grond, boeken en ga zo maar door.
Niet voor niets noemt men de Trophy de grootste bonsaimarkt van Europa.

Willy aan het werk
Willy Evenepoel en Jorg Derlien zijn al jaren vaste waarden in de fotostudio. Sinds twee jaar is er ook een fotograaf die de suiseki en de potten fotografeert. Noteer alvast de datum voor volgend jaar met Kunio Kobayashi op het podium. De Vlaamse Bonsaivereniging zal ook een 'line' verzorgen in de tentoonstelling.
Taal- of schrijffout opgemerkt? Laat het ons weten via support@bonsaivlaanderen.be



















































Geef een reactie