Voorzijde

Bos met een negental lorken. De boompjes werden niet vanaf zaailing samen gezet. Vandaar ook dat de karakters van de bomen wel verschillen. Dat werd in deze compositie goed opgelost door de helling van de bomen aan te passen en vooral, door ze in de gewenste richting te zetten. Het loont de moeite om te onderzoeken of de uiterst linkse boom niet net andersom kan. De bocht naar binnen dus. Dat zou de compositie minder symmetrisch maken.

De kruinen hebben reeds een behoorlijk volume. De vormgeving ervan zal een opdracht zijn voor de komende jaren.

Zijkant links

De boompjes hellen globaal gezien naar voor. Dat is prima zo, dat versterkt de diepte.

De voorste bomen overlappen elkaar sterk. Dat valt op te lossen doorsommige bomen wat naar voor te trekken en weer andere een beetje naar achter. Dan worden alle stamlijnen tenminste voor een deel zichtbaar. De achterste boom mag ook wat meer naar achter. Die zal aan die zijde zijn licht gaan zoeken.

Achterzijde

Deze foto bevestigd het verhaal van de eerste foto. De twee meest rechtse bomen (op deze foto) vormen ‘kikkerpoten. Zeker in het winterbeeld van dit bosje is dat een storend element.

Verder valt het hier beter op dat de drie bomen in het midden een verschillende hoogte moeten krijgen. Meer precies, twee van de drie bomen moeten vijf tot zeven cm hoger worden. Elk verschillend wel te verstaan.

Zijkant rechts

Op deze foto valt het nog het best op dat de hoogte van de bomen nog te veel gelijk is. Een probleem dat gemakkelijk op te lossen is.

Hier is het ook duidelijk wat de volgende stap in de vormgeving zal zijn. Alle takken bedraden en perfect in vorm zetten zodat het ritme van de takken en twijgen duidelijk zichtbaar wordt. Zeker de onderste en buitenste takken moeten nog de typische curve van een lorkenbos krijgen.

De pot is zeker geschikt. De ronde vormen passen bij het beeld dat we hebben van een lork.