De planten komen uit de winterberging. Het eerste nazicht, of beter, controle’ dient om de conditie van de planten te bekijken. Zijn er zichtbare ziekten of plagen, bijvoorbeeld door insectenvraat? Zijn er dode deeltjes? Zit er ‘vuil’ tussen de planten? De meeste van die zaken bleken in orde op wat onkruid na. Vooral het levermos had zich hier en daar al te enthousiast op de grondoppervlakken vastgezet.

Opkuisen dus. Verpotten was niet nodig, verspenen van zaailingen wel.

Zaden

De ingezamelde zaden van vorig najaar werden reeds in januari gezaaid.

De zaden konden dus niet in een diepe rust gaan, bv. door sterk te drogen. Stratificeren was dus niet nodig.

Zaailingen één jaar

De zaailingen van vorig seizoen gaan nu voor één tot twee jaar in aparte potten. Afhankelijk van hun kwaliteit zullen ze later dienst doen als boom in een bos of gaan ze voor een carrière als solitaire bonsai. Sommige bomen zullen vermoedelijk gewoon een plaatsje krijgen in een tuin.

Bij het oppotten zullen enkele bomen per twee of drie samen gezet worden. Op die manier krijg je meerstammen met een perfecte stambasis.

Zaailingen twee jaar

De heft van de twee jaar oude zaailingen ging in volle grond. Daar kunnen ze sneller verdikken. Deze bomen zullen in de toekomst de hoofdbomen worden in een bosje.

Ook hier staan enkele bomen per twee of zelfs per drie. Al dit materiaal werd eigenlijk gezaaid en geselecteerd om in 2023 een Acer bos te maken.

Enkele zaailingen werden vorig jaar apart gehouden. Enkele werden geplant op steen. Ze zullen enkele jaren ongeremd mogen uitgroeien tot ze de rots helemaal omvatten.

Een paar zaailingen met een zeer mooie spreiding van de wortels kregen een plaatsje in een platte schaal zodat de wortels in de breedte moeten ontwikkelen. Later zullen dat de oppervlaktewortels worden van een boom met een brede nebari. Deze twee planten kregen geen enkele behandeling. Ze moeten zich absoluut sterk kunnen ontwikkelen.

De selectie van zijtakken, nu nog niet aanwezig, zal pas over drie jaar beginnen.

Marcot 2021

Het wortelgestel van deze jonge marcot moet nog sterker uitgroeien. Daarom dit jaar nog geen verpotting, dat zal iets voor begin 2023 worden.

Er werd wel een selectie gemaakt van de takjes. De resterende takken werden op hun beurt ingekort. Tenslotte werden alle overbodige knoppen weggehaald.

Marcot 2019

Deze marcot staat reeds in een pot sinds begin 2021, verpotten is niet nodig.

Alle overbodige knoppen werden weggehaald. Voor takken die wat moeten verlengen mochten de onderste knoppen blijven staan, de bovenste gingen weg.

Van de ‘voor – achter’ knoppen ging beurtelings de voorste en de achterste knop weg. Dat zorgt ervoor dat er geen overstaande takjes in de kruin komen.

Stronk uit 1986

Het wortelopppervlak had bijzonder veel levermos. Dat werd met een pincet weggehaald.

Dan kregen de ‘stammetjes’ dezelfde behandeling als de marcot van 2019. Veel overbodige knoppen werden weggehaald.

Daarna werden de stammetjes een beetje en zelfs veel ingekort.

Hetzelfde verhaal voor de gesteltakken die reeds aanwezig zijn.

Tenslotte werd de zeer zware snoeiwond in het midden in gefreesd. Het was duidelijk geworden dat er nooit voldoende callusweefsel zou gevormd worden om alles dicht te laten groeien.

De kern van deze kabudachi, klompstijl, zal dus ontwikkelen tot een korte holle stam.

Vlotstijl

Ook deze plant had heel wat levermos op het grondoppervlak. Dat werd uiteraard weggehaald.

Verpotten is dit jaar niet nodig.

Verder, net als bij vorige planten, werden de knoppen geselecteerd. Zowat 2/3 van die knoppen verdwenen.