Bonsaiweekend van VBV Brugge-Kust met Tony Tickle
De traditionele voorjaarsvergadering ging dit jaar door in Oostende met VBV Brugge-Kust als gastheer. Alle traditionele ingrediënten waren aanwezig, inclusief een buitenlandse gast. Deze keer was dat oudgediende Tony Tickle.
Een impressie.
Foto’s: Luc Flipts
Tony Tickle is een oude bekende in het europese bonsaiwereldje en dat sinds vele jaren. Hij heeft een absolute voorkeur voor Taxus, meidoorn en sleedoorn. Soorten die hij in de buurt kan uitgraven. Hij woont niet zo ver van de Schotse grens en daar is nog open ruimte met veel graasland. Dat is de omgeving waar hij zijn materiaal kan vinden.
Meer naar het noorden heeft hij ook zo zijn bronnen om schotse den, grove den in het Nederlands, te verzamelen.
Voor de demo in Oostende werd het dus een grove den.
De den was op voorhand geplukt en zelfs te dele bedraad.
Twee stammen die elk een ander karakter hebben, een hele uitdaging om die met elkaar te ‘verbinden’ zodat ze een harmonische eenheid kunnen vormen.
Tony maakte onmiddellijk duidelijk dat dat hij geen afgewerkt product zou afleveren. Alleen de grote lijnen van de toekomstige styling.
Deze boom zal nog heel wat jaartjes nodig hebben om de titel ‘bonsai’ te kunnen dragen.
Met behulp van de klassieke technieken en één en zelfs twee assistenten begon het bedraden. Eerst inpakken met juteband. Niet met raffia dus. Dit is later moeilijker te verwijderen als het maandenlang op een ruwe bast gezeten heeft. Vandaar dus de keuze.
Uiteraard gebruikt hij koperdraad. Het aanbrengen van 4.5 mm en dikker is zeer moeilijk, vandaar dat Tony zeer vaak gebruik maakt van dubbele en zelfs driedubbele bedrading om zijn doel te bereiken.
Hij heeft ook de gewoonte om takken die in draad staan onmiddellijk op hun plaats te zetten. Ongeveer toch, de finetuning is voor later.
Andere bonsaika wachten tot alles in draad staat om te beginnen met de styling. Wie meer ervaren is doet dat niet omdat je dan van in het begin een beeld krijgt van de finale vorm en je dan geen overbodige takken moet bedraden.
De dikkere takken zijn ook niet met triple draad op hun plaats te houden. In dat geval komen er spandraden bij te pas. Zo ook tijdens deze demonstratie.
Detail van de bedrading
Merk op hoe weinig naalden er overblijven. Het is april, binnenkort ontwikkelen de nieuwe kaarsen zich en zal alles veel groener worden. Ook de fijne twijgjes worden reeds in hun goede positie gezet. Het komt er in deze vooral op aan dat ze de gewenste ruimte innemen. Later volgt er dan een betere vulling door kleine twijgjes die zich nog moeten ontwikkelen. Het waaiertje dat er nu is wordt dan een echt volume loof.
Het voorlopige eindpunt.
Er zit zeer zeker nog te veel materiaal in de kruin. Het is nu afwachten hoe de plant gaat reageren om zo nodig verder te dunnen.
De stam rechts heeft nog altijd zijn oorspronkelijke stamlengte. Die werd zeer sterk naar links gebogen en verstoort eigenlijk het beeld.
Omwille van de groeikracht moet die nog even blijven zitten.
Bij de volgende vormgeving zal er echt beslist worden over het finale design.
De tentoonstelling
We kunnen spreken van een echte ‘VBV Brugge-Kust’ tentoonstelling. En dat om twee redenen.
Eerst en vooral de opstelling met zeer kleine bonsai, de ‘mame’ van Benoit Den Dooven. Dat ziet men elders zelden.
Een tweede kenmerk van de deze tentoonstelling is de aanwezigheid van soorten die weinig gebruikt worden. En verschillende daarvan staan nog in bloei ook. Je kan zeker spreken van een fleurige tentoonstelling. De bijgaande foto’s vertellen het verhaal nog het beste.
Mame
Boompjes tot ong. 10 cm in een opstelling van eigen ontwerp
De workshop
Op zondag volgde dan een workshop. Vooraf kregen de deelnemers een soort van briefing en daarna gingen ze aan de slag. Een aantal deelnemers poseren met hun voorlopige eindresultaten.
Taal- of schrijffout opgemerkt? Laat het ons weten via support@bonsaivlaanderen.be
Geef een reactie