Werken met offertakken
tekst en illustraties: Marc De Beule
Offertakken zijn takken, of de stam zelf, die men ongeremd laat uitgroeien gedurende één tot drie jaar om die daarna helemaal weg te halen.
Wat is de zin daarvan? En om welke redenen kunnen we die techniek toepassen?

Grove den met offertak
Deze zeven jaar oude zaailing moet een zwaardere stam krijgen. Door de jaarlijke selectie van knoppen en het nijpen van de kaarsen gaat dat zeer langzaam. De oplossing, de top mag gedurende twee jaar doorgroeien zonder enige ingreep. De stamverdikking verloopt nu opvallend sneller. Tegelijk komt er beweging in de stam door gebruikt te maken van een ijzeren staaf, een wig en spanbandjes.
Hoe werkt het?
Door het feit dat een tak of stam ongeremd mag doorgroeien kan die optimaal voedingsstoffen en water aantrekken. De stamverdikking gaat zo veel sneller. Bij meerdere snoeibeurten per jaar gaat dat veel trager.
Daarom dus het gebruik van offertakken.
Stamverdikking is de meest voorkomende reden voor het gebruik van deze techniek. De techniek gaat echter ook goed voor gesteltakken. Niet zelden ziet men drietandsesdoorns met zeer lange offertakken. De reden is daar dubbel. De karaktertak en de tegengewichtstak worden vaak sneller dik en bovendien zal het onderste deel van de stam vlugger in dikte winnen. Iets wat de omvang van de stambasis ten goede komt.
De nebari, stamvoet of wortelbasis snel laten verdikken is trouwens de derde reden om de offertak-techniek toe te passen.
De techniek kan ook ingezet worden om beweging in de stam te krijgen zonder bedraden met inzet van ijzeren staven. Dat leggen we verderop uit aan de hand van een lork.
Laten uitgroeien en daarna de tak weghalen of inkorten, dat is dus de basistechniek.

Prunus domestica subsp. syriaca
Na wegnemen van de offertak blijft bij deze mirabel een zware snoeiwond over. Die moet even bijgewerkt worden en afgewerkt met een wondpasta. Na twee jaar zal de wond helemaal overgroeid zijn. Hiernaast de plant voor de snoei. De offertak is drie jaar oud en ontwikkelde reeds zijtakken. Bij deze soort mag men drie tot vier jaar wachten, de wond groeit heel gemakkelijk dicht. Bij de meeste esdoorns kan men de offertak zelfs vijf jaar laten staan. Die heeft dan wel steun nodig want anders breekt die bij de minste wind.
En de snoeiwond?
Er zal hoe dan ook een snoeiwond overblijven na het wegnemen van de offertak.
Er volgen dan een aantal mogelijkheden.
- Er blijft een stomp staan en die zal later een jin worden.
- Men werkt de wond af door glad af te werken, zonder resterende stomp en men werkt af met wondpasta. De wond zal helemaal overgroeien.
- Werk de wond niet af. Bij soorten met zacht hout zal er al dan niet een holte ontstaan. Die kan met de tijd zelfs evolueren tot een holle stam, saba miki dus.
Het verhaal van de lork
Bij deze plant werd de techniek van de offertak acht jaar na elkaar toegepast. Telkens opnieuw mocht de top vrij uitgroeien, tot 80 cm lang, dan weggeknipt zodat maar enkele centimeters overbleven.
Waarom? Bij aankoop had deze boom geen top. Hij was bij het uitgraven ingekort zodat een zaagwond van 5 cm overbleef, en een klein scheutje als zijtak in de top.
Hiermee werd dan de techniek toegepast. Met twee redenen. Een zwaardere en tapse stamlijn opkweken en om beweging in die stamlijn te brengen.
De oranje lijn toont waar de zaagwond zat. Door callusvorming is die zo goed als verdwenen.
De rode lijn, lijnen eigenlijk, toont wat rest van de acht offertakken die toegepast werden.
Resultaat is een tapse stam met een geloofwaardige beweging.
Dit resultaat is niet mogelijk bij alle soorten. Vooral soorten die snel groeien en jaarlijks lange scheuten vormen doen het goed.
Ondertussen werd uiteraard over gans de boom een fijne vertakking opgekweekt.
Taal- of schrijffout opgemerkt? Laat het ons weten via support@bonsaivlaanderen.be
















Geef een reactie